វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អណ្ដាប់
នាម· noun [អន់-ដាប់]
Learner aid: noun · [អន់-ដាប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ថ្នាក់, ជាន់, លំដាប់។
Learner aid: noun · [អន់-ដាប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ថ្នាក់, ជាន់, លំដាប់។
ថ្នាក់, ជាន់, លំដាប់។
ដែលមិនមែនជាប្រមុខ, សាធារណៈ; សាមញ្ញ; ដែលជាបរិវារគេ :
“ភិក្ខុអណ្ដាប់ ឬ លោកអណ្ដាប់ ភិក្ខុសាមញ្ញ។”
(ព.សា. រណ្ដាប់)។