វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អណ្ដូង
នាម· noun [អន់-ដូង]
Learner aid: noun · [អន់-ដូង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រណ្ដៅធំជ្រៅដែលកើតពីជីក :
Learner aid: noun · [អន់-ដូង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រណ្ដៅធំជ្រៅដែលកើតពីជីក :
រណ្ដៅធំជ្រៅដែលកើតពីជីក :
“អណ្ដូងទឹក, អណ្ដូងប្រោះត្រី។”
រណ្ដៅដែលជីករកត្បូង។
អណ្ដូងដែលមានប្រេង :
“អណ្ដូងប្រេងកាត។”
អណ្ដូងជ្រៅដែលដងទឹកដោយយោង។
អណ្ដូងឬរណ្ដៅដែលជីកយកលោហៈ, លោហាករ។
(ម.ព. អណ្ដូងលោហជាតិ)។
(ហៅតាមសៀមថា ប្ច់ អ.ថ. ប ប-ត្បូង)។