វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អតុល្យភាព
នាម· noun [អៈ-តុ-ល្យ៉ៈ-ភាប]
Learner aid: noun · [អៈ-តុ-ល្យ៉ៈ-ភាប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការមិនមានតុល្យភាព, ស្ថានការណ៍មួយដែលភាគីទំនាស់ម្ខាងមានអំណាចខ្លាំងឬមានប្រៀបខ្លាំងលើភាគីម្ខាងទៀត។
Learner aid: noun · [អៈ-តុ-ល្យ៉ៈ-ភាប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការមិនមានតុល្យភាព, ស្ថានការណ៍មួយដែលភាគីទំនាស់ម្ខាងមានអំណាចខ្លាំងឬមានប្រៀបខ្លាំងលើភាគីម្ខាងទៀត។
ការមិនមានតុល្យភាព, ស្ថានការណ៍មួយដែលភាគីទំនាស់ម្ខាងមានអំណាចខ្លាំងឬមានប្រៀបខ្លាំងលើភាគីម្ខាងទៀត។
ការខ្វះឬបាត់បង់តុល្យភាព :
“អតុល្យភាពជាតិដែក, អតុល្យភាពអាហារូបត្ថម្ភ, អតុល្យភាព (ជញ្ជីង) ពាណិជ្ជកម្ម។”