វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អនរិយជន
នាម· noun [អៈ-ណៈ-រ៉ិ-យៈ-ជន់]
Learner aid: noun · [អៈ-ណៈ-រ៉ិ-យៈ-ជន់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ជនពុំប្រសើរ, ជនមានសណ្ដាប់ធ្នាប់ខ្ជីខ្ជា។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អនារ្យ
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ជនពុំប្រសើរ, ជនមានសណ្ដាប់ធ្នាប់ខ្ជីខ្ជា។
២
(ប្រវត្តិ.) ជនរស់នៅក្នុងសង្គម ដែលមិនមានប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រង វប្បធម៌ និងរបៀបរស់នៅជឿនលឿន :
ឧទាហរណ៍
“ពួករ៉ូម៉ាំងបានប្រើពាក្យ «អនរិយជនឬអនារ្យជន» សម្រាប់ហៅក្រុមមនុស្សមួយចំនួនដូចជា កុលសម្ព័ន្ធអាល្លឺម៉ង់, សែលធ៍, អ៊ីបេរី ជាដើម។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់