វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អនាវាស

នាម· noun [អៈ-ណា-វ៉ាស]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [អៈ-ណា-វ៉ាស] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ទីដែលឥតមនុស្សនៅ; វត្តឬអារាមដែលគេបោះបង់ចោលឥតមានបព្វជិតនៅ។ អ្នកដែលមិនមានលំនៅ :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អនាវាសា

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“មនុស្សអនាវាស។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា អនាវាសា)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. បា. < អន៑ "មិន, ពុំ, ឥត" + អាវាស "ទីនៅ, លំនៅ; ផ្ទះ")

បន្តរៀនទៀត