វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អនិមន្តន៍

នាម· noun [អៈ-និ-មន់]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [អៈ-និ-មន់] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការមិននិមន្ត, មិនអញ្ជើញ ឬការឥតនិមន្ត, ឥតអញ្ជើញ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ការមិននិមន្ត, មិនអញ្ជើញ ឬការឥតនិមន្ត, ឥតអញ្ជើញ :

ឧទាហរណ៍

“ការទៅផ្ទះគេដោយអនិមន្តន៍ ជាដំណើរហិនលក្ខណ៍។ (ព.កា.) ដំណើរហិនល័ក្ខណ៍ ប្រាជ្ញលោកបញ្ជាក់ អស់អាថ៌សេចក្ដី ឱ្យអស់ជនផង យល់ការណ៍វែងខ្លី កន្លងវិថី ទៅជាសៅដៅ។ ហិនលក្ខណ៍មានបី មួយឥតមានក្ដី ហៅរកឱ្យទៅ ខ្លួនចូលទទ្រប ទៅកាន់លំនៅ នៃជនអ្នកក្រៅ តាមដោយទំនើង។ ពីរឥតគេសួរ ខ្លួនស្ដីយកគួរ ពុំយល់ថាយើង និយាយច្រើនពេក ស្ទើរតែអស់ជើង គេយល់ថាយើង ផ្លោៗឥតបទ។ បីឥតគេអួត ខ្លួនថ្លែងអំនួត អួតខ្លួនស្ទើរហត់ ទាល់តែគេធុញ គេទ្រាំខំអត់ អួតហួសកំណត់ ឱ្យគេអផ្សុក។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. ហីនលក្ខណ៍ ក្នុងពាក្យ ហីន ផង)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. អនិមន្តន; សំ. អនិមន្ត្រណ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់