វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អន្តែងអន្តៃ
គុណកិរិយា, គុណនាម· adverb, adjective [អន់-តែង-អន់-តៃ]
Learner aid: adverb, adjective · [អន់-តែង-អន់-តៃ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រ៉ាំរ៉ៃ, តត្រំតត្រើយ, ត្រាំត្រែង, យូរ; មិនចេះដាច់ស្រេច :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
រ៉ាំរ៉ៃ, តត្រំតត្រើយ, ត្រាំត្រែង, យូរ; មិនចេះដាច់ស្រេច :
ឧទាហរណ៍
“ឈឺអន្តែងអន្តៃ; ជំងឺអន្តែងអន្តៃ, កើតក្ដីអន្តែងអន្តៃមិនចេះស្រេច។”
២
និយាយថា អន្តែងៗ ឬ អន្តៃៗ ក៏មាន ចំពោះមែកឈើជាដើមដែលបាក់តែមិនដាច់ធ្លាក់ស្រឡះទេ ដោយនៅទាក់ជាប់នឹងអ្វីបន្តិចបន្តួច :
ឧទាហរណ៍
“ជាប់អន្តែងៗ ឬ នៅទាក់ជាប់អន្តៃៗ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់