វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អព្ភាន
នាម· noun [អ័ប-ភាន]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [អ័ប-ភាន] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការទាញត្រឡប់ឬទាញចូលមកវិញ; ការត្រឡប់រាប់រកយកជាគ្នាវិញ។
Learner aid: noun · [អ័ប-ភាន] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការទាញត្រឡប់ឬទាញចូលមកវិញ; ការត្រឡប់រាប់រកយកជាគ្នាវិញ។
ការទាញត្រឡប់ឬទាញចូលមកវិញ; ការត្រឡប់រាប់រកយកជាគ្នាវិញ។
(ព.វិ.) ការដែលភិក្ខុសង្ឃមានចំនួនយ៉ាងតិចត្រឹម ២០រូបប្រជុំគ្នាក្នុងសីមា ឱ្យភិក្ខុមួយរូបសូត្រកម្មវាចាប្រកាសសេចក្ដីចំពោះភិក្ខុដែលត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស ហើយបាននៅបរិវាសនិងមានត្តគ្រប់កាលកំណត់រាត្រីហើយ ដើម្បីរាប់រកភិក្ខុនោះយកជាគ្នាទុកថាជាអ្នកបរិសុទ្ធដូចដើមវិញ :
“ធ្វើអញ្ភន, ឱ្យអញ្ភន, សូត្រអញ្ភន។”
ការធ្វើអញ្ភន។
មកពីភាសាបាលី
From Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.)