វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អភិលក្ខិតកាល

នាម· noun [អៈ-ភិ-ល័ក-ខិ-តៈ-កាល]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [អៈ-ភិ-ល័ក-ខិ-តៈ-កាល] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

កាលឬសម័យដែលកំណត់ទុក (ដូចយ៉ាងថ្ងៃមាឃបូជា, វិសាខបូជា, ថ្ងៃត្រូវធ្វើទក្ខិណានុប្បទានចំពោះបុព្វបុរស, ថ្ងៃរំឭកគុណឬរំឭកដល់ហេតុណាមួយជាដើម ដែលត្រូវធ្វើរៀងរាល់ឆ្នាំ) :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អភិលក្ខិតសម័យ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

កាលឬសម័យដែលកំណត់ទុក (ដូចយ៉ាងថ្ងៃមាឃបូជា, វិសាខបូជា, ថ្ងៃត្រូវធ្វើទក្ខិណានុប្បទានចំពោះបុព្វបុរស, ថ្ងៃរំឭកគុណឬរំឭកដល់ហេតុណាមួយជាដើម ដែលត្រូវធ្វើរៀងរាល់ឆ្នាំ) :

ឧទាហរណ៍

“ថ្ងៃ ១៥ កើតខែមាឃនិងខែពិសាខរៀងរាល់ឆ្នាំ ជាអភិលក្ខិតសម័យ (កាល) នៃការប្រជុំគ្នាធ្វើមាឃបូជា, ធ្វើវិសាខបូជា នៃពុទ្ធសាសនិកជនទាំងបព្វជិតទាំងគ្រហស្ថ។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. < អភិ-លក្ខិត "ដែលកំណត់ទុក" + កាល ឬ សមយ; សំ. អភិ-លក្សិត—)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ប្រយោគនាមប្រាជ្ញានាមផ្កាកិរិយាសព្ទ