វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អមិត្ត
នាម· noun [អៈ-មិត]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [អៈ-មិត] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលមិនមែនជាមិត្រ (សត្រូវ)។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អមិត្រ
Learner aid: noun · [អៈ-មិត] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលមិនមែនជាមិត្រ (សត្រូវ)។
អ្នកដែលមិនមែនជាមិត្រ (សត្រូវ)។
ភាពនៃបុគ្គលមិនមែនជាមិត្ត, ភាពនៃជនជាសត្រូវ, ការដែលជាខ្មាំងសត្រូវនឹងគ្នា, ទោសសត្រូវ។
(វេវ. បច្ចាមិត្ត ព.ផ្ទ. មិត្តឬមិត្រ)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)