អយោ

ដែក។

ឆ្នាំងដែក (ប្រើជា អយស្កុម្ភ ក៏បាន < សំ. អយស៑ + កុម្ភ > អយស្កុម្ភ)។

ដុំដែក; ដុំដែកមូល។

(ម.ព. អយោគុឌ)។

អន្លូងដែក; ញញួរ (ដែក)។

ធាតុដែក; ជាតិដែក។

ដែលចងព័ទ្ធព័ន្ធ, រួតរឹត, ត្របែង ដោយដែក។

ចំណងដែក។

គ្រឿងដែក។

ដែលមានមុខជាដែកឬពាសដែក, ស្រោបដែក; ព្រួញមុខដែក; ផាល។

ច្រវាក់ដែក; ច្រួលដែក (បា. ប្រើជា អយសង្ខលិក ក៏មាន)។

ចិត្តរឹងដូចដែក (ចិត្តដែក) ; អ្នកដែលមានចិត្តរឹងដូចដែក (មនុស្សចិត្តដែក)។

(ម.ព. អយោហទ័យ)។