វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អហង្ការិន

គុណនាម, នាម· adjective, noun [អៈ-ហ័ង-កា-រ៉ិន]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: adjective, noun · [អៈ-ហ័ង-កា-រ៉ិន] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលមានអហង្កការ; ដែលប្រកាន់មានះខ្លាំង; ដែលរឹងត្អឹងឬមុខរឹងក្រៃពេក; អ្នកដែលមានអហង្ការ :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អហង្ការិនី អហង្ការី

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“មនុស្សអហង្ការិន។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា អហង្ការិនី)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. —រិន៑; បា. —រី)

បន្តរៀនទៀត