វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អាឃោសន

នាម· noun [អា-ឃោ-សៈ-ណៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [អា-ឃោ-សៈ-ណៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការប្រកាសសេចក្ដីឱ្យឮសាយសុស, ការស្រែកប្រកាសឮខ្លាំងៗ; សូរសព្ទគឹកកងឬកងរំពង (ប្រើជា អាឃោសនៈ ក៏បាន)។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អាឃោសនា អាឃោសនៈ

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ

១

២

ការប្រកាសដំណឹងផ្សាយឱ្យឮសុសសព្វ។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. អា "ទួទៅ, សាយសព្វ, សុសសព្វ" + ឃោសន "ដំណើរគឹកកង; សូរកងរំពង"; សំ. អា + ឃោឞណ)

បន្តរៀនទៀត