វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អាជ្ញាយុកាល

នាម· noun [អាច-ញ៉ា-យុ-កាល]

Learner aid: noun · [អាច-ញ៉ា-យុ-កាល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

(ច្ប.) រយៈពេលកំណត់ អំឡុងពេលមួយដែលកំណត់ដោយច្បាប់ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

(ច្ប.) រយៈពេលកំណត់ អំឡុងពេលមួយដែលកំណត់ដោយច្បាប់ :

ឧទាហរណ៍

“អាជ្ញាយុកាលនៃទោស អាជ្ញាយុកាលនៃបទល្មើស។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់