វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អានន្ទ
នាម· noun [អា-ណ័ន-ទៈ] ឬ [អា-នន់-ទៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [អា-ណ័ន-ទៈ] ឬ [អា-នន់-ទៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សេចក្ដីរីករាយ, សេចក្ដីត្រេកអរច្រើន។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
សេចក្ដីរីករាយ, សេចក្ដីត្រេកអរច្រើន។
២
ព្រះនាមព្រះមហាថេរមួយព្រះអង្គ (រាប់បញ្ចូលក្នុងពួកអសីតិសាវ័ក ៨០) ជាពុទ្ធុបដ្ឋាកនៃព្រះសក្យមុនីសម្មាសម្ពុទ្ធ :
ឧទាហរណ៍
“ព្រះអានន្ទពុទ្ធុបដ្ឋាក (ហៅ ព្រះមហាអានន្ទ ក៏បាន)។”
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់