វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាប័ទ
នាម· noun [អា-បាត់]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [អា-បាត់] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គ្រោះកាច; អន្តរាយ; វិបត្តិ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អាបទា
Learner aid: noun · [អា-បាត់] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គ្រោះកាច; អន្តរាយ; វិបត្តិ :
គ្រោះកាច; អន្តរាយ; វិបត្តិ :
“ប្រទះលើអាប័ទ។”
(សម្រាប់ប្រើជាពាក្យកាព្យដោយកវីត្រូវការប្រើ, ដូចកាព្យថា នៅស្ងៀមស្ងាត់ៗ ស្រាប់តែអាប័ទ កើតឡើងភ្លាមៗ នាំឱ្យវាក់វិន ទាក់ទិនទីមទាម គ្រោះកាចគំរាម ឱ្យបង់ធនធាន។ គឺអាបទា ទោះខ្លួនមានគ្នា ក៏ជួយពុំបាន ព្រោះកម្មអាក្រក់ មកឆ្មក់រុញច្រាន ភិតភ័យឥតស្រាន្ត រហាមរងទុក្ខ)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. អាបទ៑ ឬ សំ. បា. អាបទា)