វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អាប័ទ

នាម· noun [អា-បាត់]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [អា-បាត់] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

គ្រោះកាច; អន្តរាយ; វិបត្តិ :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អាបទា
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

គ្រោះកាច; អន្តរាយ; វិបត្តិ :

ឧទាហរណ៍

“ប្រទះលើអាប័ទ។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(សម្រាប់ប្រើជាពាក្យកាព្យដោយកវីត្រូវការប្រើ, ដូចកាព្យថា នៅស្ងៀមស្ងាត់ៗ ស្រាប់តែអាប័ទ កើតឡើងភ្លាមៗ នាំឱ្យវាក់វិន ទាក់ទិនទីមទាម គ្រោះកាចគំរាម ឱ្យបង់ធនធាន។ គឺអាបទា ទោះខ្លួនមានគ្នា ក៏ជួយពុំបាន ព្រោះកម្មអាក្រក់ មកឆ្មក់រុញច្រាន ភិតភ័យឥតស្រាន្ត រហាមរងទុក្ខ)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. អាបទ៑ ឬ សំ. បា. អាបទា)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់