វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អាយោធន

នាម· noun [អា-យោ-ធៈ-នៈ] ឬ [អា-យោ-ធន់]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [អា-យោ-ធៈ-នៈ] ឬ [អា-យោ-ធន់] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

សង្គ្រាម, ចម្បាំង :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អាយោធន៍
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

សង្គ្រាម, ចម្បាំង :

ឧទាហរណ៍

“(ព.កា.) ប្រទេសសុខសោត បើមានអាយោធន៍ រដ្ឋរាស្ត្រច្របល់ កិច្ចការប្រយោជន៍ ហិនហោចឥតសល់ ព្រោះតែកង្វល់ ផ្ដល់ឱ្យតាមកាល។ឬមួយបែបទៀតថា កំណើតអាយោធន៍ មានការក្រេវក្រោធ ជាដើមប្រធានទោះម្ខាងខំទប់ ម្ខាងទៀតរុករាន ដោយក្ដីឈ្លានពាន ទន្ទ្រានញាំញី។ ជួនម្ខាងរំលោភ ព្រោះតែក្ដីល្មោភ ចង់បានទឹកដី របស់គេលាំងៗ ឥតអៀនខ្មាសអ្វី ម៉្លោះម្ចាស់ទឹកដី គេអត់ពុំបាន។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. អាយោធន)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់