វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាល័យ
នាម· noun [អា-ឡៃ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [អា-ឡៃ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
លំនៅ, ផ្ទះលំនៅ។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖អាលយ—
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
លំនៅ, ផ្ទះលំនៅ។
២
សេចក្ដីជាប់ចិត្ត, ការកួចកាន់, ដំណើរនឹកឆ្ពោះទៅរកដោយសេចក្ដីជាប់ចិត្ត; តណ្ហា :
ឧទាហរណ៍
“ខ្ញុំខំទ្រាំនៅដោយសារមានអាល័យកូនទេ!”
៣
ជាប់ចិត្ត, នឹកឆ្ពោះទៅរកដោយសេចក្ដីជាប់ចិត្តស្រឡាញ់ឬដោយនឹកស្ដាយ :
ឧទាហរណ៍
“អាល័យកូន, នឹកអាល័យទ្រព្យដែលវិនាសអស់។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. អាឡោះ)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. អាលយ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់