វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទទាស់ទទែង
គុណកិរិយា· adverb [ទ-ទាស់-ទ-ទែង]
Learner aid: adverb · [ទ-ទាស់-ទ-ទែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលនាំឱ្យទាស់ទើសទែង; ដែលនាំឱ្យឈ្លោះប្រកែកគ្នា :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលនាំឱ្យទាស់ទើសទែង; ដែលនាំឱ្យឈ្លោះប្រកែកគ្នា :
ឧទាហរណ៍
“ដំណើរនេះ នាំឱ្យទទាស់ទទែងខ្លាំងណាស់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់