វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទទឹងទទែង
គុណកិរិយា· adverb [ទ-ទឹង-ទ-ទែង]
Learner aid: adverb · [ទ-ទឹង-ទ-ទែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលទទឹងនាំឱ្យទើសទែង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលទទឹងនាំឱ្យទើសទែង :
ឧទាហរណ៍
“កុំដើរកាត់ផ្លូវទទឹងទទែង។”
២
(ព.ប្រ.) ដែលនាំឱ្យទាស់ខុសឆ្គងផ្ដេសផ្ដាស :
ឧទាហរណ៍
“កុំនិយាយទទឹងទទែងផ្ដេសផ្ដាសដូច្នេះ!”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់