វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទទឹងទិស
គុណកិរិយា, គុណនាម· adverb, adjective [ទ-ទឹង-ទឹស]
Learner aid: adverb, adjective · [ទ-ទឹង-ទឹស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលទទឹងភាគទិស ពុំត្រូវតាមគោលបំណងឬដែលពុំត្រូវតាមទម្លាប់ :
Learner aid: adverb, adjective · [ទ-ទឹង-ទឹស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលទទឹងភាគទិស ពុំត្រូវតាមគោលបំណងឬដែលពុំត្រូវតាមទម្លាប់ :
ដែលទទឹងភាគទិស ពុំត្រូវតាមគោលបំណងឬដែលពុំត្រូវតាមទម្លាប់ :
“រៀបគ្រឿងតាំងទទឹងទិសយ៉ាងហ្នឹង ពុំត្រឹមត្រូវទេ ត្រូវរើរៀបតាំងជាថ្មីទៅ! (ព.ទ្រ.)។”
(ព.ប្រ.) ដែលទទឹងទទែងផ្ទុយពីការណ៍ពិត :
“វានិយាយទទឹងទិស; សម្ដីទទឹងទិស (ព.ទ្រ.)។”