វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទទើសទទែង
គុណកិរិយា· adverb [ទ-ទើស-ទ-ទែង]
Learner aid: adverb · [ទ-ទើស-ទ-ទែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលនាំឱ្យទើសនាយទើសអាយ, ដែលច្រងេងច្រងាងនាំឱ្យទើសទែង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលនាំឱ្យទើសនាយទើសអាយ, ដែលច្រងេងច្រងាងនាំឱ្យទើសទែង :
ឧទាហរណ៍
“ចូរកាប់មែកស្វាយ១មែក ដែលទោរមករកថ្នល់នេះចោលចេញទៅ កុំទុកនាំឱ្យទទើសទទែង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់