វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទន្តោដ្ឋជៈ
នាម· noun [ទ័ន-តោត-ឋៈ-ជៈ]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [ទ័ន-តោត-ឋៈ-ជៈ] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ក្រុមអក្សរដែលមានសំឡេងកើតត្រង់ប្រទល់ធ្មេញ និងរឹមបបូរមាត់ មានប្រាំពីរតួគឺ ត ថ ទ ធ ន ល ស។