វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទន្លីង
នាម· noun [ទន់-លីង]
Learner aid: noun · [ទន់-លីង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កងធ្វើដោយផ្ដៅឬវល្លិ សម្រាប់ធ្លីងជើងដំរី។
Learner aid: noun · [ទន់-លីង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កងធ្វើដោយផ្ដៅឬវល្លិ សម្រាប់ធ្លីងជើងដំរី។
កងធ្វើដោយផ្ដៅឬវល្លិ សម្រាប់ធ្លីងជើងដំរី។
ឈ្មោះវល្លិធំមួយប្រភេទ ដើមរឹង សម្រាប់ប្រើធ្វើទន្លីងដំរីឬធ្វើជាទោងសែងឈើជាដើម :
“វល្លិទន្លីង។”