Learner aid: noun · [ទន់-សា]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែកមូលឬបួនជ្រុងស្រួចខាងចុង ភ្ជាប់ពីគល់សស្ត្រាមានកាំបិត, ផ្គាក់ជាដើម ជាពន្លួញសម្រាប់ស៊កបញ្ចូលភ្ជ័រភ្ជាប់ក្នុងដងដោយមានមៀនស្រោបពីខាងក្រៅឬឥតមៀនក៏បាន :
ដែកមូលឬបួនជ្រុងស្រួចខាងចុង ភ្ជាប់ពីគល់សស្ត្រាមានកាំបិត, ផ្គាក់ជាដើម ជាពន្លួញសម្រាប់ស៊កបញ្ចូលភ្ជ័រភ្ជាប់ក្នុងដងដោយមានមៀនស្រោបពីខាងក្រៅឬឥតមៀនក៏បាន :
“ទន្សាកាំបិត, កាន់សំពងខ្លាំងពេក ទាល់តែបាក់ទន្សាអស់។”
(ព.ទ.បុ.) (និយាយពីប្រពន្ធនិងប្ដីអភ័ព្វ)។
ឈ្មោះឈើតូចមួយប្រភេទ ពួកទ្រាំង ឬ ពួកស្លាព្រៃ :
“ដើមទន្សា។”
(ព.ទ.បុ. មេខាតលក្ខណ៍ ត្រូវនឹងអាបាក់ទន្សា រកស៊ីប្រវេប្រវា លិចកញ្ជង់លង់កញ្ជើ និយាយពីប្រពន្ធនិងប្ដីអភ័ព្វ)។
