វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទម្រោប
កិរិយាសព្ទ· verb [ទំ-រោប]
Learner aid: verb · [ទំ-រោប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្វើឱ្យទ្រោប។
Learner aid: verb · [ទំ-រោប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្វើឱ្យទ្រោប។
ធ្វើឱ្យទ្រោប។
ការទ្រោប :
“ទម្រោបកាយញយពេក នាំឱ្យឈឺដើមទ្រូង ក្លាយជាជំងឺក្អក។”