វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទម្លាប់
កិរិយាសព្ទ· verb [ទំ-លាប់]
Learner aid: verb · [ទំ-លាប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្វើឱ្យធ្លាប់, ឱ្យថ្នឹក :
Learner aid: verb · [ទំ-លាប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្វើឱ្យធ្លាប់, ឱ្យថ្នឹក :
ធ្វើឱ្យធ្លាប់, ឱ្យថ្នឹក :
“ទម្លាប់ខ្លួន, ទម្លាប់ចិត្ត, ទម្លាប់ដៃ, ទម្លាប់មាត់។ល។”
ការដែលធ្លាប់, លំអានដែលធ្លាប់តែមានមក :
“ទម្លាប់ចាស់បុរាណ; ធ្វើតាមទម្លាប់ពីមុនមក; មានទម្លាប់ពីនាយមក។ល។”
ពាក្យបរិវារសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ទំនៀម ថា :
“ទំនៀមទម្លាប់។”