វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ទលិទ្ទ

គុណនាម, នាម· adjective, noun [ទៈ-លិត]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: adjective, noun · [ទៈ-លិត] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលក្រីក្រទ្រព្យ, ដែលខ្សត់ទ្រព្យ; អ្នកកម្សត់, មនុស្សទុគ៌ត :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ទលិទ្ទា ទលិទ្រ

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ដែលក្រីក្រទ្រព្យ, ដែលខ្សត់ទ្រព្យ; អ្នកកម្សត់, មនុស្សទុគ៌ត :

ឧទាហរណ៍

“មនុស្សទលិទ្ទ។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ព.កា. ពួកអ្នកទលិទ្ទ គ្នាខំប្រឹងគិត រាវរកឧបាយ ឱ្យមានទ្រព្យធន សម្រាប់ប្រើចាយ នោះខំខ្វល់ខ្វាយ ក៏នៅតែទ័ល។ ម.ព. ទ័ល ផង)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. ទលិទ្ទ សំ. ទលិទ្រ)

បន្តរៀនទៀត