វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទូរសព្ទ
នាម· noun [ទូ-រៈ-សាប់]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ទូ-រៈ-សាប់] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់សម្រាប់និយាយបញ្ចូនសំឡេង ឆ្លើយឆ្លងទៅកាន់ទីឆ្ងាយបាន :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៤ ន័យនិយមន័យ
១
ប្រដាប់សម្រាប់និយាយបញ្ចូនសំឡេង ឆ្លើយឆ្លងទៅកាន់ទីឆ្ងាយបាន :
ឧទាហរណ៍
“និយាយទូរសព្ទ, បានទទួលដំណឹងតាមទូរសព្ទ។”
២
ទូរសព្ទដែលគេអាចយកតាមខ្លួនបាន។
៣
ទូរសព្ទដែលគេអាចយកតាមខ្លួនបាននិងមានមុខងារកុំព្យូទ័រ។
៤
(ម.ព. ទូរសព្ទចល័ត)។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ធ្លាប់ហៅមកថា ខ្សែលួសខ្សឹប ប៉ុន្តែត្រូវលែងប្រើពាក្យនេះតទៅទៀត ព្រោះនិយាយឮៗ ពុំមែនខ្សឹបៗទេ)។
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ទូរ "ឆ្ងាយ" + ឝព្ទ "សំឡេង, សម្ដី" > ទូរឝព្ទ; បា. ទូរ + សទ្ទ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់