វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
“អប្រិយ” ជាអក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់។ អត្ថន័យខាងក្រោមជារបស់ពាក្យ អប្បិយ។
អប្បិយ
គុណនាម· adjective [អ័ប-ប៉ិ-យ៉ៈ]
Learner aid: adjective · [អ័ប-ប៉ិ-យ៉ៈ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលមិនជាទីស្រឡាញ់, ដែលពុំគួរស្រឡាញ់។
Learner aid: adjective · [អ័ប-ប៉ិ-យ៉ៈ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលមិនជាទីស្រឡាញ់, ដែលពុំគួរស្រឡាញ់។
ដែលមិនជាទីស្រឡាញ់, ដែលពុំគួរស្រឡាញ់។
បុគ្គលឬអ្វីៗដែលមិនជាទីស្រឡាញ់។
ជនមិនជាទីស្រឡាញ់។
បុត្រដែលមាតាបិតាស្អប់, កូនសម្អប់។
របស់ដែលពុំគួរស្រឡាញ់, របស់សម្អប់។
ភាពអប្រិយ។
(ម.ព. អប្បិយភណ្ឌ)។
សម្ដីដែលមិនជាទីស្រឡាញ់។
(ម.ព. អប្បិយវាចា)។
(ម.ព. អប្បិយវាទី)។
អ្នកដែលច្រើនតែនិយាយសម្ដីឱ្យគេស្អប់។
(ម.ព. អប្រិយសព្ទ)។
(បុំ. ប្រើជា អប្បិយោ; ឥត្ថី.ឬបុំ. ពហុ. ជា អប្បិយា ក៏បាន; ព.កា. កវី ច្រើនប្រើ អប្រីយ៍)។