វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វាទ
នាម· noun [វាត]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [វាត] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពាក្យ, ពាក្យពោល, ពំនោល។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វាទៈ
Learner aid: noun · [វាត] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពាក្យ, ពាក្យពោល, ពំនោល។
ពាក្យ, ពាក្យពោល, ពំនោល។
ពាក្យពោលតបតទៅរកពាក្យ, ការប្រកែកគ្នាទៅវិញទៅមក។
(ម.ព. វាទប្បដិវាទ)។
ការជជែកយកឈ្នះ (ទាំងពីរខាង)។
ការពោលបណ្ដោយតាមគ្នា, ពាក្យចាក់បណ្ដោយ; ពាក្យប្រកាន់និងពាក្យដោះ :
“(ព.កា.) ថា វាទានុវាទ ច្រើនតែឃ្លៀងឃ្លាត ពុំសូវទៀងទាត់ ពាក្យខ្លះក៏ត្រូវ ពាក្យខ្លះក៏ភ្លាត់ ព្រោះមាត់និងមាត់ ប្រឆាំងតគ្នា។ល។”
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. វាទ)