វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វាទ

នាម· noun [វាត]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [វាត] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ពាក្យ, ពាក្យពោល, ពំនោល។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វាទៈ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៥ ន័យ
១

ពាក្យ, ពាក្យពោល, ពំនោល។

២

ពាក្យពោលតបតទៅរកពាក្យ, ការប្រកែកគ្នាទៅវិញទៅមក។

៣

(ម.ព. វាទប្បដិវាទ)។

៤

ការជជែកយកឈ្នះ (ទាំងពីរខាង)។

៥

ការពោលបណ្ដោយតាមគ្នា, ពាក្យចាក់បណ្ដោយ; ពាក្យប្រកាន់និងពាក្យដោះ :

ឧទាហរណ៍

“(ព.កា.) ថា វាទានុវាទ ច្រើនតែឃ្លៀងឃ្លាត ពុំសូវទៀងទាត់ ពាក្យខ្លះក៏ត្រូវ ពាក្យខ្លះក៏ភ្លាត់ ព្រោះមាត់និងមាត់ ប្រឆាំងតគ្នា។ល។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. វាទ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់